Wat houdt de behandeling in?

De benadering van een zuigeling of kind is anders dan die van een volwassene. Hier zal er ook een anamnese (vraaggesprek) plaatsvinden, maar die verloopt via de ouders. De osteopaat zal naast de anamnese ook heel veel informatie uit de observatie van de zuigeling of het kind halen.

Voor het onderzoek wordt het kind uitgekleed op de luier of onderbroek na. Het kind wordt nauwkeurig geobserveerd. Is het kind actief, hoe beweegt het, is er een goede grip van de handen, hoe krachtig is het huilen, etc. De osteopaat zal van binnen naar buiten denken en niet andersom. Het lichaam wordt eerst als een geheel benaderd om dan de afzonderlijke delen te doorgronden. De osteopaat zal de verschillende structuren zoals de schedelbeenderen, de nek, de rug, het bekken, de buik en eventueel de gewrichten heel zachtjes palperen en bewegen.

De osteopatische behandeling bestaat uit een hele waaier van zachte technieken. Er wordt nooit ‘gekraakt’ zoals sommige mensen vrezen, alles gaat via zachte bewegingen en rekkingen. Daarbij is duidelijk te zien wat de baby leuk vindt (wordt rustig / valt in slaap) en wat hen irriteert (wordt onrustiger / weent).

De aanpak van de osteopaat blijft altijd holistisch, hij/zij ziet de mens als een geheel. Dit wil zeggen dat hij/zij niet enkel inwerkt op de klachtenregio, maar op alle structuren die met het probleem te maken hebben. Vaak bevindt de oorsprong van problemen zich ver buiten de regio van de optredende symptomen.

Een vroegtijdig ingezette osteopatische behandeling geeft in sommige gevallen betere en snellere resultaten. Dit is zeker het geval bij asymmetrieën van het hoofdje. Wat niet betekent dat behandeling van een asymmetrisch hoofdje op iets latere leeftijd geen nut meer zou hebben.

Daarnaast krijgen de ouders een aantal technieken aangeleerd die ze thuis kunnen uitvoeren. Onderwerpen als hygiëne, houdingen (slaap/rust/zit), enz. worden met hen doorgepraat.

Het belang van goede communicatie

Zo zal een osteopaat van meet af aan communicatief duidelijk zijn met de ouders en door zijn onderzoek bepalen of hij de klachten (mede) kan behandelen. Hij/zij is geen pediater (kinderarts) en moet dan ook rekening houden met zijn/haar beperkingen. Een samenwerking van verschillende disciplines (bv. met de pediater, de huisarts,...) kan enkel leiden tot een betere en vluggere oplossing van de klachten.

Osteopatische behandelingen zijn geen chronische behandelingen. De osteopaat wil enkel de baby in de optimale conditie brengen zodat hij daarna zelf, in het verdere groeien, zijn problemen kan overwinnen. Zo is de uitspraak ‘het zal wel uit de baby uitgroeien’ nog niet zo gek bedacht. Alleen heeft een baby soms een beetje hulp nodig om de natuur bij te staan eventueel opgelopen trauma's te herstellen.

Het aantal behandelingen zal dus afhangen van de problematiek bij je baby. Meestal volstaan tussen de 2 en 10 behandelingen om tot de gewenste resultaten te komen. Deze behandelingen worden niet altijd snel na elkaar uitgevoerd. De eerste behandelingen zullen wekelijks verlopen, later zal er meer tijd tussen zijn.