F.A.Q. (Vaak gestelde vragen)

V: Wat betekent D.O.-M.R.O.B.?

A: D.O. betekent ‘Diploma in Osteopathy’. Na het succesvol afronden van een opleiding in de osteopathie en het indienen van een thesis kan men de graad D.O. behalen. D.O. staat garant voor een goed, degelijk opgeleid osteopaat.

V: Is osteopathie een beschermd beroep?

A: Spijtig genoeg mag iedereen zich osteopaat noemen. Dit geldt echter niet voor de toevoeging D.O.-M.R.O.B.. Na het succesvol afronden van een opleiding in de osteopathie en het indienen van een thesis kan men de graad D.O. behalen (Diploma in Osteopathy).

V: Moet je in osteopathie geloven om geholpen te worden?

A: Osteopathie is zeker geen “wonder”therapie en je hoeft er bijgevolg niet in geloven op geholpen te kunnen worden. Osteopathie is gebaseerd op anatomie, fysiologie, pathologie, neurologie, … Een osteopaat gebruikt deze kennis op een functionele manier. Osteopaten werken vaak op plaatsen waar de patiënt geen klachten heeft, wat voor de patiënt niet altijd even evident is. Ook de subtiele manier van werken wekt bij sommige patiënten vragen op. De osteopaat zal tijdens of na de behandeling op een zo duidelijk mogelijke manier uitleggen wat hij doet of gedaan heeft. Zo krijgt de patiënt zelf inzicht en vertrouwen in het hele gebeuren. Na enkele behandelingen (vaak ook al na de eerste behandeling) zal u voelen wat osteopathie met uw lichaam doet.

V: Wat kost een osteopathisch consult?

A:

Een eerste osteopathische consultatie duurt één uur (anamnese, onderzoek, behandeling) . Vervolgbehandelingen duren gemiddeld 45 minuten. Het tarief bedraagt 40 euro.

V: Is een osteopaat een ‘kraker’?

A: Soms is het nodig een ‘vastzittende’ wervel of gewricht vrij te maken door middel van een manipulatie. Hierbij hoort men meestal een knappend of krakend geluid. Een osteopaat is opgeleid om dit op een veilige en efficiënte manier te doen. Een osteopaat doet echter meer dan alleen maar ’kraken’. Naast het pariëtaal systeem (botten, spieren, pezen, gewrichten, wervels,…) worden ook het visceraal (organen met hun fascia, bloedvaten, lymfevaten en zenuwen) en het craniosacraal (schedel en wervelkolom met daarin het hersenvocht, de vliezen en het centraal zenuwstelsel) systeem onderzocht en indien nodig behandeld.

V: Kunnen baby’s en kinderen ook behandeld worden door een osteopaat?

A: Baby's en kinderen kunnen door een osteopaat behandeld worden. Heel veel problemen ontstaan t.g.v. de bevalling door bijvoorbeeld te krachtige weeën, te lang ingedaald zitten, een vacuümbevalling, tangverlossing. Omdat osteopathie voor kinderen een heel zachte therapie is, kan een baby al kort na de geboorte onderzocht en behandeld worden. hierdoor kunnen problemen voor de verdere ontwikkeling van het kind voorkomen worden.

V: Moet een kind stil liggen tijdens een osteopathische behandeling?

A: Neen, dat hoeft niet. Kinderen zijn nieuwsgierige wezentjes, zeker als het om nieuwe dingen gaat . Het is belangrijk voor de ouders om op tijd met hun kind te komen waardoor het kind zich in de wachtkamer al wat kan aanpassen aan de omgeving. Ouders kunnen hun kind op voorhand al wel vertellen dat ze aangeraakt zullen worden aan de buik, rug, borst, voeten en hoofd. Het is aan een kind onder de 5 jaar te veel gevraagd om stil te liggen tijdens de behandeling. Osteopaten zijn daarom creatief in de behandeling van een kind. Oudere kinderen kunnen tijdens de behandeling soms afgeleid worden door een nieuw speeltje, bij jongere kinderen helpt vaak een vertrouwde knuffel of speeltje van thuis of het vertellen van een verhaaltje. Baby's worden ook behandeld tijdens het voeden (borst of fles)

V: Wat is het verschil tussen osteopathie, manuele therapie, chiropraxie en kinesitherapie?

A: Chiropraxie is ontstaan uit de osteopathie. Chiropraxie behandelt vooral de wervelkolom d.m.v. manipulaties. Manuele therapie is een onderdeel van osteopathie. Manuele therapeuten zoeken enkel bewegingsverliezen in het bewegingsapparaat (botten en spieren). Kinesitherapie houdt zich voornamelijk bezig met revalidatie en lokale behandeling. Osteopathie zoekt naar de oorzaak van het probleem en onderzoekt en behandelt daarvoor drie lichaamssystemen: het pariëtaal systeem (botten, spieren, pezen, gewrichten, wervels,…), het visceraal systeem (organen met hun fascia, bloedvaten, lymfevaten, en zenuwen), het craniosacraal systeem (de schedel en de wervelkolom met daarin het hersenvocht, de vliezen en het centraal zenuwstelsel). Een osteopaat benadert de patiënt op een holistische wijze en werkt enkel met zijn handen.

V: Is een voorschrift van de arts nodig?

A: Neen. Om een afspraak te maken met een osteopaat D.O.-M.R.O.B. is geen verwijzing van een arts vereist. De osteopaat neemt indien nodig contact op met de arts.

V: Hoe en waar vind ik een competente erkende osteopaat?

A: Een competent osteopaat wordt na een kwalitatief hoogstaande opleiding lid van, en erkend door, het Register voor de Osteopaten van België (R.O.B.). Alleen degene die lid zijn van een erkende vereniging heeft een sluitende verzekering en houdt zich aan de strenge deontologische code. Een erkende osteopaat kunt u terugvinden op de site van het GNRPO (http://www.gnrpo.be)of bij de verschillende beroepsverenigingen (ROB (GNRPO), BUO, BVO...)

V: Hoe ontstaan bewegingsverliezen?

A: Bewegingsverliezen ontstaan door oorzaken van buitenaf of door processen in het lichaam zelf. Te grote krachten van buitenaf (harde val, kneuzing, operatie, botbreuk, tandheelkundige ingreep,…) tasten de kwaliteit van de weefsels aan. Dit leidt tot verhardingen van deze weefsels. Processen vanuit het lichaam zelf verlopen ingewikkelder:

• Erfelijkheid kan hierbij een rol spelen. Sommige mensen hebben van nature een hardere of stuggere bouw.
• Ontstekingen in weefsels kunnen littekens of verhardingen nalaten.
• Overbelasting door verkeerde voeding kan uiteindelijk leiden tot ophoping van gifstoffen, waardoor weefsels verharden.

Gevoelens en emoties kunnen op subtiele wijze organen en weefsels beïnvloeden. Langdurige stress en spanning zetten o.a. de (bij)nieren en darmen onder druk. Lever en gal hebben het zwaar te verduren als ergernis, irritatie of woede niet kan worden geuit. Dit zijn enkele dagelijks voorkomende emoties die een negatief effect kunnen hebben als ze lang blijven bestaan.

V: Waarom is osteopathie zo weinig bekend in België?

A: Helaas is osteopathie nog maar 20 jaar bekend in België. In België valt osteopathie onder de niet - conventionele (alternatieve) geneeskunde. In Amerika en Engeland valt het onder de reguliere zorg. Ziekenfondsen en artsen reageren vaak zeer kritisch, vooral omdat de osteopathische denkwijze in medisch België vrijwel volledig onbekend is. Manuele therapie en chiropraxie, wat zich als onderdeel van de osteopathie afzonderlijk heeft ontwikkeld, is redelijk ingeburgerd en geaccepteerd, maar het volledige osteopatische concept ontmoet nog steeds grote weerstand in de medische wereld. Grote bekendheid zal het pas krijgen nadat velen zich met goed resultaat hebben laten behandelen.